22 mei.
Het regende, niet al te hard maar wel constant. Eerst maar ontbeten en daarna naar de bank gelopen om wat geld te pinnen om de vliegtickets naar Shenyang te betalen, maar wat denk je, het lukte natuurlijk weer niet. Ik dacht nog even nu zitten we straks echt in de problemen. Dan maar even een bank juffrouw erbij geroepen, want bij de bank of China zou het toch echt moeten kunnen. Maar ook met behulp van de deze juffrouw lukte het in eerste instantie niet. De automaat gaf aan dat ik mijn dagelijkse hoeveelheid al had opgenomen, maar ik had toch nog echt niks opgenomen. Toen zei die juffrouw probeer het eens met een kleiner bedrag. dat lukte wel, ik dacht dan is de limiet in dit gedeelte van China misschien lager en wilde mijn pas al terugnemen en met mijn andere pas ook een klein bedrag opnemen, maar de juffrouw zei dat ik het nog een keer moest proberen en warempel dat lukte ook. Zo nam ik in 3 keer het bedrag op dat eerst niet lukte. Waarschijnlijk is dat dan ook het euvel geweest in Luoyang,

maar daar vertelde de bankjuffrouw dat niet. Maar goed opgelucht terug naar het hotel, de vliegtickets betaald en toen de spullen gepakt voor ons tochtje naar de oude stad Qingyan. we namen de bus, een speciale lijndienst maar wel eentje die ook langs de dorpjes onderweg gaat. Weer een oude gammele bus, maar je betaald 3 RMB (ongeveer 21 cent) voor deze buslijn. Het maakt dan niet uit of je 1 of 2 haltes verder uitstapt of dat je helemaal tot het eind gaat, wij moesten in ieder geval helemaal tot het eind. Lekker makkelijk, dan wisten we wanneer we uit moesten stappen. Toen we aankwamen toen regende het nog steeds, dat maakte het natuurlijk wel wat minder, maar het is een leuk oud chinees stadje met gebouwen uit de Qing en de Ming dynastie en dat dan weer vol zit met allerlei eet tentjes waar je kan genieten van lokale gerechten, en andere winkeltjes. Voor de rest staan er een aantal voormalige woningen van beroemde chinezen van vroeger, wat tempels en zelfs een katholieke kerk.

Op de terugweg bij het busstation nog even het park ingeweest. Dit was en klein stukje park midden in de drukke stad. Overal rondom staan hoge flats en ze blijven bouwen. Dit beeld zie je in de meeste steden. Steeds meer mensen van het platteland trekken naar de steden, en die moeten ook ergens wonen. In het park nog even wat thee gedronken in een theehuis. Daarna naar het hotel gelopen. Eventjes wat gerust en toen weer op pad om wat te gaan eten. Wat we zagen was of barbecue op straat, en daar hadden we geen zin of chinees fondue restaurants. Uiteindelijk maar besloten om dan maar weer chinees fondue te nemen. We zagen een restaurant waar het erg druk was, en waar het druk is moet het goed zijn zeggen ze altijd, dus daar naar binnen gegaan. Ze vroegen of we de fondue heet wilden. Nu hou ik wel van een beetje heet, maar ik ken dat van China, dus namen we een klein beetje heet. Toen ze met de fonduepan aankwamen toen zag ik al dat het geen klein beetje heet maar behoorlijk heet zou zijn. En dat was het ook. Twee dagen erna deed het nog zeer als ik een scheet liet. Voor de rest smaakte het wel goed maar er moest ook goed geblust worden, dat betekende dus wat extra flessen bier. Ik ben geen bierdrinker, maar hier in China begint het er toch veel op te lijken.

21 mei.

Dit was weer een reisdag. Eerst lekker ontbeten, daarna uitgechecked en daarna naar het treinstation gelopen. Dit was ongeveer 1 km. Daar de trein naar Zhengzhou gepakt. Kaartjes hadden we al. In China gaat dat allemaal een beetje anders, je moet dus voor een bepaalde trein van tevoren kaartjes kopen, je krijgt dan een ticket met daarop je wagon en zitplaats. Je hebt dus een vaste zitplaats. Op het station wordt je bagage eerst door de scanner gehaald en wordt je zelf gechecked op identeit. Daarna moet je plaats nemen in een wachthal en mag je pas het perron op als de trein gearriveerd is. Dit was geen highspeed trein, maar gewoon een oude trein met niet al teveel zitruimte, tenminste voor mij niet. Tijdens de treinreis wordt er ook geprobeerd om van alles te verkopen. Wonderzemen, dingetjes voor je telefoon. Net zo’n marktventer die zijn waren probeert aan te prijzen. De treinreis duurde ongeveer 2 uur en aangekomen op het treinstation van Zhengzhou hebben we de shuttle bus naar het vliegveld genomen. Deze keer vlogen we naar Guiyang met een soort chinese prijsvechter. Aan boord moest je dus betalen als je wat wilde drinken of eten. Ook hier werd een soort verkooppraatje gehouden voor een aantal artikelen die je kon kopen. Deze vlucht duurde ongeveer 2 uur. Op het vliegveld nog wat geld gepind, en dat ging, dus lag het in Luoyang gelukkig niet aan mijn passen. De taxi naar het hotel genomen, ingechecked, koffers naar boven gebracht en daarna snel wat gaan eten, want dan hadden we in het vliegtuig nog niet gedaan en het was ondertussen al 20.30 uur. Bijna alle restaurants waren restaurants voor chinese fondue en dat was behoorlijk pittig wat ook in Luoyang al het geval was. Terug bij het hotel bij de receptie nog wat informatie gevraagd over bezienswaardigheden en over de vliegtickets terug naar Shengyang voor 25 mei. Ik schrok een beetje van de prijs want ik had ze de week daarvoor veel goedkoper gezien. Boven op de kamer zelf nog even op internet gekeken, en inderdaad de tickets waren nu veel duurder. Ik had ze dus beter toen gelijk kunnen kopen, maar toen wisten we nog niet helemaal zeker welke dag we terug zouden gaan. Dus dan toch deze tickets maar boeken voordat ze nog duurder zouden worden of dat er geen tickets meer beschikbaar zouden zijn. Dus weer naar beneden en de tickets via de receptie geboekt. Ik kon weer niet met creditcard betalen dus zou ik de volgende dag pinnen en dan betalen. Toen lekker gaan slapen want de volgend dag zouden we naar Qingyan Guzhen gaan, een zgn oude stad.

20 mei.

Vandaag gingen we naar de de zgn Longmen Grotten. Deze kan je vinden in het zuiden van de stad, niet zover weg dus hebben we gewoon de taxi genomen.

De grotten liggen tussen  2  bergen, de berg Xiang en de berg Longmen bij de Yi rivier. Deze grotten worden beschouwd als een van de 3 meest beroemde plaatsen van steen inscripties in China. Ze zijn begonnen met de eerste grotten rond het jaar 493 toen Luoyang hoofdstad werd, en gedurende 400 jaar werd er aan gewerkt. Het totaal besloeg ongeveer een lengte van 1000 meter, 2300 gaten en nissen, 2800 stenen tafels, 40 dagoba’s, 1300 groten en 100000 beelden. Alles heel indrukwekkend, alleen jammer dat er heel veel verweerd is in de loop der tijden. We waren redelijk op tijd terug, dus zijn we nog even het Wangcheng park binnengegaan. Dit park is heel bekend door het jaarlijkse paeonie bloemenfestival. Dat is meestal eind april, begin mei. Het park staat dan vol met bloeiende paeonie bloemen. Nu waren ze al allemaal uitgebloeid en weggehaald. Daarom maar een foto van internet geplukt van hoe het er uit zou kunnen zien. Voor de rest is er in het park een dierentuin, een stukje amusement met een reuzenrad en andere kermisattracties en een stuk met wat cultuur en geschiedenis. We zijn hier niet al te lang gebleven en na een poosje weer richting hotel gewandeld. Dat was ongeveer 3 km. Daarna gegeten en op tijd naar bed, want de morgen is weer een reisdag. Dan gaan we op weg naar Guiyang.

19 Mei.
Vandaag dus de Longtan Vallei.    

 Vroeg in de morgen naar de opstapplaats gegaan, waar we een half uur te vroeg waren, daarom nog wat rondgekeken in het naastgelegen park waar hele groepen mensen, voornamelijk vrouwen bezig waren met dansen en andere bezigheden zoals Tai Chi en badmintonnen. Iets wat je op veel plaatsen in China ziet als een ochtend en avond ritueel. Toen de busreis, een gammele oude bus waarvan veel stoelleuningen niet meer rechtop wilden blijven staan, maar alleen maar in de lig- of tussenstand. Ook kwam ik erachter dat je als buitenlandse toerist dus bijna 2 keer zoveel betaald dan een Chinese toerist als je via een touroperator boekt. De Longtan vallei zelf is zo’n 12 km lang en die hebben we dus heen en terug gelopen, iets wat zeker de moeite waard was, alhoewel ze chinezen wel veel dingen een beetje verpesten door wat nep dingen om het allemaal zogenaamd wat mooier te laten lijken. Met de bus weer terug, eten en daarna moe maar voldaan lekker gaan slapen

18 Mei.
Vandaag een reisdag. Vroeg in de morgen werden we opgehaald door de chauffeur van Juan’s broer. Die bracht ons naar het vliegveld. We moesten eerst naar Beijng vliegen. Daar hadden we zo’n 3,5 uur transfertijd voor ozne vlucht naar Luoyang, onze volgende bestemming. Het was nog even zweten, want ik had een powerpack batterij in de ruimtebagage laten zitten, en dat mag dus niet. De koffer moest dus open. Nu heb ik zo’n koffer met een cijferslot en was op een of andere manier de code veranderd. Dit had ik al een keer eerder gehad, maar toen was het thuis en was de koffer nog leeg. Ik ben toen een paar uur bezig geweest om de juiste code weer te vinden. Ik dacht …..(censuur) dat lukt me nooit meer op tijd. Maar gelukkig was er een medewerker die cijferslot met een beetje wrikken vrij snel open had. Ik ga dat cijferslot dus nooit meer gebruiken. In Luoyang aangekomen een taxi naar het hotel genomen. Die chauffeur wou ons ook even afzetten en wou niet volgens de meter maar ons voor 70 RMB wegbrengen. Ik had dit al meegemaakt tijdens mijn vorige China reizen, en stond erop dat hij de meter gebruikte. Het was tenslotte maar ongeveer 13 km naar het hotel. Hij probeerde nog te zakken naar 60 en 50 RMB. Pas toen ik zei dat hij het voor 20 mocht doen zette hij tegen zijn zin de meter aan. Uiteindelijk kwam het bedrag uit op 26 RMB. Bij het hotel kon ik niet met mijn creditcard betalen, maar gelukkig had ik op het vliegveld van Beijing nog gepind kon ik gewoon betalen. Ook gelijk maar geïnformeerd of we het vliegticket voor onze volgende stop via het hotel konden regelen en dat was geen probleem. Alleen het ticket voor de trein, we moesten eerst naar een andere stad omdat vanuit Luoyang geen vluchten richting Guiyang (onze volgende stop) gaan, moesten we zelf regelen. Dus naar het treinstation gelopen wat ongeveer een km was en een treinticket voor 21 mei richting Zhenzhou gekocht. Omdat we eigenlijk maar 2 volle dagen hadden in Luoyang wilden we gelijk wat regelen voor de volgende dag, dus ook bij een touroperator binnen gestapt en daar voor de volgende dag een ticket gekocht voor de bus naar de Longtan Vallei. Omdat we ook de vliegtickets nog aan het hotel moesten betalen dacht ik ook nog even te pinnen. Toen begon het volgende probleem. Met mijn bankpas lukte het niet en ook niet met mijn creditcard, en het was al na vijven dus de banken waren al dicht. Ik had die dag al wat geld opgenomen en dacht dat het misschien daar aan lag. De volgende dag moesten we al om 7.30 uur weg en zouden pas rond 19.00 uur terug zijn dus dan hadden we ook geen tijd om een bank binnen te gaan. We hadden nog net genoeg geld om de vliegtickets aan het hotel te betalen, maar zouden dan de volgende dag zuinigjes aan moeten doen.

17 Mei.

Vandaag niet al te vroeg opgestaan, rustig ontbeten en daarna met z’n tweetjes op stap geweest in Shenyang. We zijn naar Gougong geweest, een plek die lijkt een beetje op de verboden stad in Beijing alleen een stuk kleiner. Omdat ze aan de hoofdweg bezig moesten we via een soort ventweg en stonden we gezellig weer een tijdje in de file. Daar een tijd rondgelopen en daarna geluncht en nog wat gewinkeld (rondgelopen) in verschillende warenhuizen. Deze zijn, in ieder geval in de steden, ontzettend groot. Rotterdam Zuid is er bijvoorbeeld een klein buurt supertje bij.

16 Mei.

Na het ontbijt zou de zus van Juan met haar man ons op komen halen. We gingen eerst even naar hun huis in een ander gedeelte van Shenyang waar het een stuk rustiger en schooner was. Daar in de buurt in een restaurant geluncht. Veel teveel natuurlijk weer. Ik snap niet dat er in China niet meer dikke mensen zijn want er draait wel heel veel om eten. Na het eten zijn we naar Qipan mountain park gegaan. Een park waar je o.a. beren en tigers hebt en ook wat ze noemen een magische helling. Een helling die lijkt omhoog te gaan maar in werkelijkheid gaat die omlaag en andersom. Je kan dat zelf ondervinden door erover te fietsen. De fietsen waren natuurlijk veel te klein voor mij maar dat mocht de pret niet deren. Daarna zouden we nog naar een of andere tempel gaan, maar Juan haar zwager reed verkeerd en we kwamen bij een andere stad uit. Zo zie je nog eens wat. We reden ook langs een of ander disneyworldachtig park in aanbouw, compleet met kasteel en achtbanen etc. Zag er behoorlijk indrukwekkend uit. Op de weg terug naar Shenyang reden we langs tombe van Dongling. Omdat et al wat laat was zijn wij uigestapt en zijn juan haar zus en zwager naar huis gereden. Wij hebben daar wat rondgelopen en later een taxi naar huis genomen. Maar wat een drukte met auto’s bussen taxi’s etc daar. We stonden dan ook gelijk in de file. Ook een ontzettende luchtverontreiniging daar. Mijn keel ging er gewoon zeer van doen. Nu snap ik ook waarom heel veel Chinezen met monddoekjes oplopen. Thuis nog even naar een restaurant wat gegeten en daarna naar bed want we waren nog steeds erg moe.

15 Mei Shenyang.
In Beijing opnieuw ingechecked voor de vlucht naar Shenyang. Ook deze begon door een te druk luchtruim met vertraging. Deze keer een uur, maar deze vlucht verliep daarna ook wat sneller dan gepland dus kwamen we maar een half uur later in Shenyang dan het oorspronkelijke tijdschema. De bagage hadden we ook vrij snel en Juan haar broer konden we al zien wachten. Hierna kennismaking met haar oude broer waarna we naar het appartement toe reden waar wij de eerste nachten zouden verblijven. Daar had de schoonzus van Juan wat eten voor ons klaargemaakt en konden we na even praten (ik grotendeels luisteren) genieten van een chinese maaltijd. Korte tijd na de maaltijd gingen Juan haar broer en schoonzus naar huis en wij nog een klein stukje lopen. Toen we later net op het punt stonden om naar bed te gaan, we waren erg moe, kwam Juan haar jonge broer met zijn vrouw nog even langs. Het was gezellig maar gelukkig bleven ze niet zo lang en konden we eindelijk naar bed. Een chinees bed, de bodem een soort plank met een heel dun matrasje erop. Dat was ook weer even wennen, maar we vielen wel vrij snel in slaap. Maar door de jetleg waren we toch nog wel wat ontregeld en waren alweer voor 5 uur wakker en konden niet meer slapen. Na een tijdje maar aangekleed en ergens in de buurt op straat wat ontbeten. Dat kan in China bijna overal.

14 mei: Op weg.
Vanochtend door Ilse naar het station in Middelburg gebracht. Hier op de trein naar Roosendaal gestapt. Het was nog lekker rustig in de trein, dus konden we lekker uitgebreid zitten. Dat was wel anders toen we in Roosendaal op de internationale trein naar Brussel stapten. Stampesvol, dat werd dus staan. Gelukkig stapten er in Antwerpen een heleboel mensen uit en konden we het laatste half uurtje gewoon zitten. Natuurlijk waren we veel te vroeg in Brussel. Na even zoeken hoe het in Brussel allemaal moet, koffers ingeklaard, wat gegeten, door de controle en wat gewinkeld, waren we nog bijna een uur voor boarding time bij de gate. Toen een lange vlucht van wel 45 minuten naar Amsterdam. Daar hoefden we gelukkig niet zo lang te wachten voordat we het vliegtuig in konden, maar de vlucht naar Beijing begon al goed met een half uur vertraging. Gelukkig vertelde de purser dat de vlucht zelf korter zou duren zodat we de vertraging weer in zouden lopen. Als het goed is komen we om een uur of 9 Chinese tijd in Beijing aan.  Daar hebben we ongeveer 4 uur transfer tijd,  maar moeten waarschijnlijk wel de bagage ophalen en weer inchecken voor binnenlandse vlucht naar Shenyang.  In Shenyang hopen we rond 14.25 te landen. In Nederland is het dan 8.25 uur. We worden daar opgepikt door de broer van Juan.  In Middelburg hebben we de trein van 9.43 gepakt dus zijn we bijna 23 uur onderweg. Van slapen is nog niet veel gekomen en dat zal waarschijnlijk nog wel even duren want de kennismaking met de familie moet nog volgen.  Dan maar hopen op een eerste goede nacht in China want voor de volgende dag staat er weer wat anders op het programma.